Yaşanılan hayat kişinin gördüğü gibidir.Kişi ne görüyorsa dünyası da o kadardır.Etrafımız hayatı anahtar deliğinden izleyenlerle dolu,kapıyı açmayı akıl edenler ise yok denecek kadar az.Çevremizde gördüğümüz onlarca insanı sevilmeye layık görmediğimiz için kaybediyoruz.Oysa biraz önyargılarımızı aşabilsek,kazanan taraf biz olacağız.Yeni bir hayata dahil olacağız,yeni bir hayat kazanacağız.Dünyanın geçmişinden bugününe değin milyarlarca hayat yaşandı ve milyarlarcası son buldu.Bu hayatların hepsini öğrenme şansımız yok.Kimileri yaşanılan bu geçmiş ve şimdiki zamanın hayatlarını merak eder durur.Kafaları bu hayatların sorunlarıyla dopdoludur.Bu meraklarını gidermek için kitap okurlar,o kitaplardaki insanlara hayat verirler.Kimileri de(olanakları olanlar) farklı hayat şekillerini yaşayarak öğrenmeye çalışırlar.İnsanın aklına gelebilecek her türlü şeyi tecrübe etme uğraşındadırlar.Fakat bunların hiçbiri gerçek bir öteki hayata müdahil olmanın vereceği hazza eşdeğer mutluluklar sağlayamaz.Özellikle henüz filizlenmiş bir hayata.
Kişinin erdemli olup olmadığını belirleyen şey bence kendine ait davranışları veya özellikleri değil,başkalarının onda gördüğü şeydir.Birisinin kendi içinden iyilik olarak gördüğü bir davranış diğeri için pekala kötü bir davranış olarak addedilebilir.Yaşamanın gerçek anlamı kendinden önce başkaları için yaşamaktır.Kişi kendi sahip olduğu birtek yaşamla onlarca hatta binlerce hayata müdahale etme kudretine sahiptir.Bireyciliğin,çıkarların ön planda olduğu dünyamızda böyle insanların adedi giderek azalıyor.Azaltılıyor demek daha doğru.Böyle insanları dışlayan,kendileri gibi olmaya zorlayan diğerleri tarafından azaltılıyor.
İyi ve erdemli kişilere düşen misyon herşeye inat ayakta kalabilmek.Fırtınalara direnebilmek.Hayatın olanca zorluğuna rağmen bir şeyleri başarabilmek için bunlar şart.Fırtınalar koca ağaçları devirir ama küçücük bir çiçek o fırtınalardan sapasağlam çıkar.Yaşadığımız hayatta iyi ve güzel olan herşey mutlaka ama mutlaka kazanır.
Fedakarlık bir ihtiyaçtır.Ne zaman ve nerede ihtiyaç duyulacağı belli olmaz.Bu yüzden şimdiden fedakarlık yapmak gerekir.Düşenin dostu olmaz gibi tabirler hayatlarında hiç fedakarlık yapmamış insanların kendileri için uydurdukları bir tür avuntudur.Düşenin dostu vardır.Siz de düştüğünüzde yanınızda dostlarınız olsun istiyorsanız;mümkün olduğunca çok insanın hayatına dahil olun ve onlar için en az bir fedakarlık yapın.Göreceksiniz karşılığı mutlaka gelecektir.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder